تعالى ، و جمع كند دل خود را به حضور مع اللّه ، نه غير . و « قطع التفات به سوى مقامى كه تجاوز كرده است او را » « 1 » ترك استحسان چيزى از علوم و احكام و اعمال خود ، و عدم اشتغال به وظايف خود ، و استحلاى چيزى از احوال خود [ است . ] پس به درستى كه اين مستلزم وقوف است با او ، و اين سوء ادب حضور است ، بلكه واجب است بر او اقبال نمودن بر خداى تعالى بالكلّيه ، و اعراض كردن از كلّ ما سواى او ؛ و خاصّه از « 2 » رسوم و احوال و مقامات خود كه او علل است تا آنكه محتجب نشود او به انّيت و اوصاف و كمالات خود . پس بسته شود باب زيادت و ترقّى بر او . و بتحقيق « 3 » كه گفته شده است آنكه : فقير نظر نمىكند به سوى ماوراى خود ، و نمىشنود ندا را از خلف و قفا . و امّا « ابقاى علم جارى مجراى او » پس او رياضتى است از براى اهل احوال كه صعب و دشوار است . چرا كه حال گاهى غلبه مىكند بر ايشان بر علوم ايشان ، و حكم مىكند به چيزى كه اقتضا نمىكند او را علم ، و كشف مىشود بر ايشان اسرارى كه طاقت ندارند كتمان و پوشيدن او را ، همچنان‌كه گفته است علىّ رضى اللّه عنه در بيان حقيقت : « هتك الستر لغلبة السرّ . » « 4 » پس بسيار است كه شطح كرده‌اند و آشكار نموده‌اند ، و اين سوء ادب است از ايشان [ به ] حيثيتى كه ظاهر مىكنند چيزى را كه ظاهر نكرده است او را شارع عليه السّلام . و بسيار است كه مخالفت مىكند بعضى از ايشان علم را ، و اين از براى آن است كه ايشان كشف كرده شده‌اند به چيزى كه او مقصود است از شرع ، و مستولى شده است بر ايشان بوادى حقيقت ، تا آنكه فراموش كرده‌اند وجود خودشان را و فانى شده است خلق در شهود ايشان . و ايشان بتحقيق « 5 » كه رياضت كشيده‌اند قبل از

--> ( 1 ) . اصل : + و . ( 2 ) . اصل : و از خاصّه . ( 3 ) . اصل : تحقيق . ( 4 ) . انوار جليّه ، ص 364 . ( 5 ) . اصل : تحقيق .